برای بهترین پدر

روز پدر سال 85  در حالیکه همچنان سایه‌ی پدر بر سرم بود سرودم _البته به ضعفهاش واقفم اما حرف‌های دلم است_:

ای زلال نگاه تو جاری

بر کویر دلم چونان باران

                               قلبت از آسمان وسیع‌تر است

                               ای به معنای واقعی انسان

دستهایت سخاوتی ابدی‌ست

خنده‌ات یک طلوع بی‌پایان

                           مثل یک صخره سرپناه منی

                           در میان هزار و یک توفان

گرچه گاه از نگاه غمگینت

غربتی جاودانه می‌بارد

                           لیک باز آن دو چشم معصومت

                           بذر صدها ترانه می‌کارد

آب و نان داد لیک پیش از آن

داد بابا به آب و نان ایمان

                            روز و شب صادقانه کوشش کرد

                             تا نباشد غمی به دلهامان

گر زمین وجودم آباد است

باغبانش تو بوده‌ای بابا

                             به جز این خواهشی ندارم من

                              تا ابد باش نازنین با ما... 

                           

/ 1 نظر / 10 بازدید
غزل

از شعرهات خیلی خوشم اومده... راستی میشه یه خواهشی بکنم...؟ میشه اگه تونستی و اگه خواستی برای پرستار هم یه شهر بگی؟ الان با خودت میگی چقدر این دختره پررو هست نه؟